ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Ο ΕΦΚΑ και οι μεταρρυθμίσεις

Είναι κοινά αποδεκτό ότι στην Ελλάδα το ασφαλιστικό σύστημα ήταν κατακερματισμένο με τεράστια πολυνομία και παθογένειες που δημιούργησε ανισότητες και αδικίες. Το ότι χρειάζονταν μεταρρυθμίσεις και μια ενοποίηση δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης. Και είναι τεράστια και η ευθύνη του συνδικαλιστικού κινήματος επειδή δεν πήρε τις πρωτοβουλίες που θα είχαν συμβάλει στην εξυγίανση της κοινωνικής ασφάλισης. Δυστυχώς αφήσαμε το βαρέλι να πιάσει πάτο. Έτσι οι λύσεις που προτάθηκαν δεν έχουν ως γνώμονα την εθνική αλληλεγγύη, την προστασία της αξιοπρέπειας και το κοινωνικό κράτος. Θα πρέπει κάποτε (σε αυτήν τη χώρα) να καταλάβουμε ότι η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι πεδίο αντιπαράθεσης κομματικών μηχανισμών, αλλά εθνικό ζήτημα.

Ας έρθουμε όμως στον ΕΦΚΑ. Δημιουργήθηκε ένα τεράστιο ταμείο, παρά τις αντίθετες απόψεις όλων όσων έχουν γνώση των προβλημάτων της κοινωνικής ασφάλισης. Η πρόταση και των εργαζομένων ήταν για τρία ταμεία: μισθωτών, αυτοαπασχολουμένων και αγροτών. Τέθηκε ένα χρονοδιάγραμμα το οποίο κατά κοινή ομολογία, ακόμη και των ίδιων των κυβερνώντων στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις, δεν μπορούσε να επιτύχει.

Πως είναι δυνατόν να ολοκληρώσεις μια τόσο μεγάλη ενοποίηση σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όταν κράτη πιο εκσυγχρονισμένα έκαναν 6 και 7 χρόνια να ολοκληρώσουν το εγχείρημα; Από ότι φαίνεται τους επιβλήθηκε αυτή η λύση και την αποδέχθηκαν απλά και μόνο για να κλείσουν την αξιολόγηση. Ούτε οι ίδιοι την πιστεύουν. Λειτουργούν με φοβερό ερασιτεχνισμό, δυστυχώς στις πλάτες των ασφαλισμένων και των εργαζομένων στον οργανισμό.

Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, οι κυβερνώντες επέλεξαν τον δρόμο της ρήξης με τους εργαζόμενους στον ΕΦΚΑ αντί τον διάλογο και την εποικοδομητική συνεργασία. Μας απέκλεισαν από όλες τις επιτροπές του οργανογράμματος ακόμα και από το προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στα χρονικά των οργανισμών. Το αίσθημα της αβεβαιότητας κατακλύζει όλους τους εργαζόμενους στον ΕΦΚΑ. Η Υπουργός, ο Υφυπουργός και όλοι οι υπόλοιποι που ασχολούνται με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση αυτού του τεράστιου εγχειρήματος πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο ΕΦΚΑ δεν μπορεί να πετύχει εάν οι εργαζόμενοι δεν βάλουν πλάτη. Τις τελευταίες μέρες η Διοίκηση του ΕΦΚΑ και ο Υφυπουργός έχουν ξεκινήσει έναν χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων με τα συνδικάτα των εργαζομένων, αντί να δουν με ποιο τρόπο θα διορθώσουν τα τεράστια λάθη που προέκυψαν με την μετάπτωση των δεδομένων των μηχανογραφικών συστημάτων, τις τεράστιες ουρές και την ταλαιπωρία του κοινού.

Δεν είναι δυνατόν σε μία χώρα η οποία θέλει να λέγεται Ευρωπαϊκή να έχει ψηφιστεί ένας νόμος εδώ και δέκα μήνες και να λέμε στους πολίτες ότι δεν μπορούμε να τον εφαρμόσουμε διότι δεν μας έχουν έρθει ακόμα οι διευκρινιστικές εγκύκλιοι. Και «πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις» να μαθαίνουμε ότι η στατιστική υπηρεσία δεν μπορεί να προσδιορίσει τον συντελεστή ετήσιας μεταβολής μισθών και ότι δεν ήρθαν από το υπουργείο σε καμία συνεργασία μαζί, (με αποτέλεσμα να μην εκδίδεται καμία σύνταξη, ούτε καν οι χηρείας και αναπηρίας και να τους δίνουμε μόνο έναντι).

Από ότι φαίνεται έχουμε να κάνουμε με έναν Υφυπουργό που έχει εμμονές απέναντι σε κάθε μορφή συλλογικότητας και μία Υπουργό που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι οι συναντήσεις με την Τρόικα ( δεν εξηγείται αλλιώς το ότι από την ημέρα που ανέλαβε δεν βρήκε χρόνο ακόμα να συναντηθεί με τους εκπροσώπους των εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία). Έστω και την έσχατη στιγμή νομίζω ότι πρέπει να παρέμβει ο Πρωθυπουργός, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, διασφαλίζοντας το δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης. Είναι τεράστιο εγχείρημα η ασφαλιστική μεταρρύθμιση και δεν υπάρχει άλλος χρόνος να χάνεται για κανέναν.

 

Related Posts

Ο ΕΦΚΑ και οι μεταρρυθμίσεις

Είναι κοινά αποδεκτό ότι στην Ελλάδα το ασφαλιστικό σύστημα ήταν κατακερματισμένο με τεράστια πολυνομία και παθογένειες…