ΠΑΡΙΣ ΜΟΥΤΣΙΝΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ προς διαβούλευση

 

Ι. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 8 ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΙΣΗ

8 (οκτώ) χρόνια πολύπλευρης κρίσης, 8 χρόνια σκληρών φοροεισπρακτικών και αντικοινωνικών μέτρων, των σκληρότερων σ’ ολόκληρη την ευρωζώνη, χωρίς καμία ουσιαστική διέξοδο μέχρι τώρα. Η υπέρ-φορολόγηση της κοινωνίας και των επιχειρήσεων χωρίς κάποιο σχέδιο για την ανάπτυξη της χώρας, οδηγεί αναπόφευκτα σε οικονομική ασφυξία, πλήττει την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, υποβαθμίζει την ενδογενή ανάπτυξη και τελικά υποβαθμίζει και τα φορολογικά έσοδα (οι ανείσπρακτες οφειλές προς το δημόσιο εγγίζουν τα 100 δις ευρώ). Αποτέλεσμα τελικά αυτής της πολιτικής είναι η μείωση της αξιοπιστίας του κράτους μέσα και έξω από την χώρα, η οποία δεν συμβάλλει στην απρόσκοπτη πορεία της ανάπτυξης και της προσέλκυσης των επενδύσεων. Η προσέλκυση σοβαρών επενδυτών θα παραμένει γράμμα κενό όσο υπάρχει έωλο οικονομικό περιβάλλον.

Η εμπιστοσύνη είναι λέξη κλειδί στην οικονομία και την ανάπτυξη και χρέος της κυβέρνησης είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης στη χώρα. Όλα τα άλλα στα οποία καταφεύγει η κυβέρνηση είναι επικοινωνιακά τεχνάσματα που έχουν στόχο την εκλογική συσπείρωση και την εκλογική πελατεία. Η αλήθεια είναι διαφορετική από τις διακηρύξεις του κ. Τσίπρα. Οι ξένοι επενδυτές εξακολουθούν να θεωρούν επισφαλείς τις τοποθετήσεις των χρημάτων τους στην Ελλάδα. Γι’ αυτό δανείζουν ακριβά για βραχυπρόθεσμα κέρδη, ώστε να καλύψουν το ρίσκο που αναλαμβάνουν σε μια χώρα με αβέβαιη προοπτική. Δεν τους ενδιαφέρει αν εφαρμόσει το ένα ή το άλλο μέτρο του μνημονίου. Τους φοβίζει όμως ότι δεν βλέπουν καμιά σοβαρή προσπάθεια καμιά στρατηγική για σταθερή και ισχυρή ανάπτυξη μετά από πολυετή ύφεση. Ποντάρουν στα πλεονάσματα 3,5% ή 2% για 43 χρόνια από τα οποία θα πάρουν τα λεφτά τους. Γιατί γνωρίζουν ότι τα αναγκαστικά πρωτογενή πλεονάσματα δεν θα προκύψουν από την ανάπτυξη αλλά από τα μελλοντικά ληστρικά μέτρα σε βάρος μισθωτών συνταξιούχων και επιχειρήσεων.

Μεγάλο μέρος της ευθύνης έχουν όμως και οι πολίτες όταν και όσοι συμπεριφέρονται σαν πελάτες και όχι σαν υπεύθυνα πολιτικά πρόσωπα. Είναι τώρα η στιγμή, έστω και με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, όλοι μας, κυβέρνηση – κόμματα – επιχειρηματίες – συνδικαλιστές – συνεταιριστές και ιδιαίτερα πολίτες, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε, να κοιτάξουμε ο ένας στα μάτια τον  άλλο και να διεκδικήσουμε να δρομολογήσουμε και να πετύχουμε τις αναγκαίες και πραγματικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, το πολιτικό σύστημα, την οικονομία και την κοινωνία ώστε να σταματήσουμε τον επικίνδυνο κατήφορο. Δεν μπορεί να συνεχισθεί άλλο αυτή η καταστροφική πολιτική των κοινωνικών ασφαλιστικών και ανθρωπιστικών απορρυθμίσεων που οδηγούν τους πολίτες στην απόγνωση και στον κοινωνικό αυτοματισμό, ο οποίος διαβρώνει τα θεμέλια μιας ευνομούμενης κοινωνίας.

Παρατεταμένη ύφεση – κίνδυνος για τη δημοκρατία. Η παρατεταμένη αβεβαιότητα την οποία επέτεινε η μακροχρόνια διαπραγμάτευση, δείχνει ότι πολύ δύσκολα θα επουλωθούν οι πληγές, τα νέα σκληρά μέτρα έχουν το κοινωνικό και οικονομικό κλίμα και έχουν υποθηκεύσει την προοπτική εξόδου της οικονομίας από τον φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης. Οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ δημιουργούν ακόμη πιο ζοφερό περιβάλλον με τα νέα σενάρια μέτρων, τα οποία αν δεν ξεπεράσουμε τα προβλήματα μπορεί να είναι και προοίμιο του 4ου μνημονίου. Η κυβέρνηση όμως αρνείται πεισματικά να αντιμετωπίσει ρεαλιστικά την κατάσταση και να σχεδιάσει σε συνεργασία με τους κοινωνικούς φορείς την ανάπτυξη και την προοπτική της χώρας. Αντί αυτού καταγίνεται σε επικοινωνιακό παιχνίδι με στόχο να αποπροσανατολίσει το λαό και να ικανοποιήσει τα αριστερά αντανακλαστικά των οπαδών της. Μιλάει αριστερά την ώρα που εφαρμόζει τη πιο νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική από ενάρξεως μνημονίων. Έτσι θριαμβολογεί με τα πρωτογενή πλεονάσματα και την έξοδο στις αγορές, αυτά που στηλίτευε με σκληρές εκφράσεις το 2014 την κυβέρνηση του κ. Σαμαρά. Αν συνεχισθεί αυτή η ανεύθυνη και αδιέξοδη πολιτική, κινδυνεύουν να χαθούν ολοσχερώς οκτώ χρόνια αιματοβαμμένες θυσίες όλων μας. Την ίδια στιγμή όμως, καμιά πολιτική  δύναμη του πολιτικού μας συστήματος είναι σε θέση να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη και συνεκτική πρόταση για την έξοδο της χώρας από την κρίση, και την ανάπτυξη της οικονομίας. Οι πολιτικοί μας δεν αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας μετατρέποντας την πολιτική σκηνή σε ένα ιδιότυπο πολιτικό survivor μέχρι τελικής επικράτησης και την νομή της εξουσίας, αλλά μέχρι της τελικής πτώσης της χώρας αν τους αφήσουμε να συνεχίσουν.

Η Νέα Δημοκρατία αναμασά τις ίδιες ανούσιες και γενικόλογες αναφορές για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και την ανάπτυξη, αλλά δεν ανακοινώνει κανέναν συγκεκριμένο πολιτικό και αναπτυξιακό σχέδιο. Διατυπώνει μια ενδιαφέρουσα πρόταση ότι θα ζητήσει την μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων και των φόρων με σοβαρές μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν ξεκαθαρίζει ποιες είναι οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Άλλωστε μεταρρυθμίσεις αποκαλούνται και οι απορρυθμίσεις κοινωνικών και ανθρωπιστικών δικαιωμάτων τις οποίες οκτώ χρόνια μας επιβάλουν οι δανειστές. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν πείθει ότι έχει σχέδιο αφού το ιδρυτικό της συνέδριο ασχολήθηκε μόνο με τις διαδικασίες εκλογής του νέου αρχηγού της, του Μεσσία ο οποίος θα επιβάλλει το προσωπικό του προφανώς σχέδιο. Όλο το πολιτικό μας σύστημα είναι δυστυχώς εθισμένο στην πολιτική που επιβάλλεται στην χώρα μας εκ των άνω, στο δανεικό χρήμα και στα ξένα μνημόνια τα οποία συντάσσονται σε ξένα οικονομικά κέντρα και στόχο έχουν την χειραγώγηση της χώρας με μοχλό το χρέος. Η Ιρλανδία που εφάρμοσε εξ αρχής το 2011 το δικό της μνημόνιο με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας του Ιρλανδικού λαού βγήκε από το μνημόνιο το 2013. Σ’ αυτή την ιδιαίτερα δύσκολη θέση η κυβέρνηση και την αδυναμία της να δώσει διέξοδο στην εθνική τραγωδία, γίνεται όλο και περισσότερο επιθετική μεταφέροντας το πεδίο αντιπαράθεσης σε άλλο γήπεδο, αφού έχει κατανοήσει πια ότι δεν μπορεί  να υλοποιήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις. Όσο όμως πιο αυταρχική γίνεται μια κυβέρνηση, τόσο μεγαλώνει η ανάγκη να βρίσκει συνεχώς εχθρούς ώστε να φορτώνει σ’ αυτούς τις δικές της αποτυχίες, τόσο περισσότερο κινδυνεύουν η ίδια η Δημοκρατία και οι δημοκρατικοί θεσμοί.

ΙΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ

Α) ΓΕΝΙΚΑ

Το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται από τα τέλη του 20ου αιώνα σε σοβαρή οικονομική και πολιτική κρίση που πηγάζει από τις εσωτερικές του αντιφάσεις και οξύνεται από τον ανισόμετρο διεθνή ανταγωνισμό, την ανακατανομή των αγορών και του διεθνούς καταμερισμού εργασίας. Οι νέες αναδυόμενες δυνάμεις του 3ου λεγόμενου κόσμου, Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, η επανάκαμψη της Ρωσίας, καθώς η Ιαπωνία και η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλούν πλέον την παντοκρατορία των ΗΠΑ. Χαρακτηριστικά στοιχεία της μεταβιομηχανικής εποχής είναι ότι οι δυνάμεις της αγοράς στο σύγχρονο καπιταλισμό ελέγχουν ασφυκτικά την πολιτική και τους πολιτικούς, και έτσι η συσσώρευση κεφαλαίου σε ελάχιστα κολοσσιαία συμφέροντα γίνεται επικίνδυνη με σοβαρές και απροσδιόριστες διαστάσεις στην παγκόσμια κοινωνία. Η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίου δεν υπόκειται σε αναγκαίους ελέγχους ακόμη και αν πρόκειται για διακίνηση ναρκωτικών σωματεμπορία και άλλες παράνομες δραστηριότητες. Υπάρχουν σύμφωνα με πληροφορίες περί τα 16 τρις δολάρια σε φορολογικούς παραδείσους και off shore, η διαφθορά και διαπλοκή έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις, τα παγκόσμια οικονομικά σκάνδαλα έχουν αυξηθεί επικίνδυνα και προσβάλλουν ευθέως τις διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες, επιφέρουν αλλοιώσεις στις παγκόσμιες αρχές συνύπαρξης και ευημερίας των λαών.

Η Ευρώπη βρίσκεται άλλη μια φορά στην δίνη αυτής της κρίσης και παρά το γεγονός ότι αποτέλεσε το θέατρο δύο καταστροφικών παγκόσμιων πολέμων, αδυνατεί και σήμερα να ανταποκριθεί στον ιστορικό και πολιτισμικό της ρόλο, γιατί δυστυχώς υπερτερούν τα οικονομικά συμφέροντα, οι διακρατικές αντιθέσεις και αντιπαραθέσεις και τα συμφέροντα τριών – τεσσάρων χωρών και ιδιαίτερα της Γερμανίας. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με στόχο την ολόπλευρη ανάπτυξη και την ευημερία των ευρωπαϊκών λαών, βρίσκεται στην ατζέντα των αξιωματούχων της ΕΕ, αλλά καθυστερεί σημαντικά η υλοποίησή της. Θεωρούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει το οικονομικό, πολιτισμικό υπόβαθρο, την ιστορία και την εμπειρία να αποτελέσει ένα ισχυρό οικονομικό – πολιτικό παράγοντα σταθεροποίησης στην παγκόσμια σκακιέρα.

Β) ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ

Ο δρόμος προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι μακρύς και σ’ αυτή την πορεία θα συμβάλλουν σημαντικά όλα τα κράτη μέλη, ιδιαίτερα αυτά της Νότιας Ευρώπης που έχουν πιο οξυμένα προβλήματα. Απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση είναι η δημιουργία ισχυρών δημοκρατικών κρατών και υγιών οικονομιών.

Η Ελλάδα δεν είναι σίγουρα μια χώρα με δομές σύγχρονου Ευρωπαϊκού κράτους ικανού να συμπορεύεται και να επηρεάζει (παρά το ειδικό πολιτισμικό της απόθεμα) τους άλλους εταίρους της Ευρώπης. Δεν είναι μια χώρα με σταθερή οικονομία και καλή θέση στον διεθνή ανταγωνισμό και παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας, ούτε έχει καλή σχέση με την ψηφιακή εποχή και την οργάνωση ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Οι αιτίες αυτής της καθυστέρησης είναι πλέον γνωστές και καταγεγραμμένες από την γέννηση του πρώτου Ελληνικού κράτους. Θα έλεγα με θλίψη ότι μας στοιχειώνει και σήμερα η δολοφονία του Καποδίστρια του πρώτου Έλληνα οραματιστή πρωθυπουργού της Ελλάδας. Το ίδιο γνωστές είναι και οι ιστορικές ευθύνες των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης, αλλά και ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Στη μεταπολίτευση κυριάρχησε ο κομματισμός και ο άμετρος κομματικός ανταγωνισμός χωρίς πολιτική ατζέντα, ο οποίος έφερε στην επιφάνεια τον κυνισμό ως αξία, τον στείρο ιδεολογισμό αντί της πολιτικής χειραφέτησης και των πραγματικά προοδευτικών ιδεών. Ο κοινοβουλευτισμός είναι το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα που έχει ως αρχή του την νομιμοποίηση της εξουσίας με συνταγματικούς κανόνες με βάση την αρχή της πλειοψηφίας και του σεβασμού της μειοψηφίας. Στην χώρα μας όμως υπερίσχυσε η επίδειξη δύναμης έναντι του δικαίου κι αυτό δεν μπορεί να είναι η απάντηση στις δυσκολίες του κοινοβουλευτισμού και μία επίφαση και πρόφαση για έναν αέναο διχασμό. Οι διαφορετικές απόψεις είναι πλούτος και υγεία, είναι το οξυγόνο της δημοκρατίας, αντίθετα ο διχασμός αποδεικνύεται πάντοτε η κατάρα της.

Αποτέλεσμα όλων αυτών το κράτος, οι δημόσιες υπηρεσίες και οι πολιτειακοί θεσμοί λειτουργούν σαν φέουδο του κυβερνητικού κόμματος με την ανοχή και την αμοιβαία συνενοχή των άλλων κομμάτων ιδιαίτερα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κυριαρχούν ακόμη και σήμερα οι πελατειακές σχέσεις, οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, συνδικαλιστές και συνεταιριστές, η αδιαφάνεια η διαπλοκή και η διαφθορά.

Τα κόμματα της εξουσίας χρησιμοποιούν την κρίση σαν πρόσχημα για την ληστρική τους πολιτική ενώ οι καιροί επιτάσσουν να μελετήσουμε βαθιά τις αιτίες της κρίσης, που είναι δυστυχώς ευθύνες του πολιτικού συστήματος. Η κρίση είναι ο καθρέφτης κοινωνικών και οικονομοπολιτικών αντιφάσεων της ελληνικής κοινωνίας, και των νοσηρών φαινομένων των πολιτειακών θεσμών. Η κυβέρνηση, για παράδειγμα, αντί να θεσπίσει συνταγματικούς κανόνες για μια πραγματικά ανεξάρτητη διαφανή και αποτελεσματική δικαιοσύνη, με μια εκ βάθρων εξυγίανσή της, επιδιώκει με ανάλγητη επιθετική πολιτική να υποτάξει τους δικαστικούς στα ανομολόγητα πολιτικά και κομματικά της σχέδια.

Τα προβλήματα αυτά είναι εξόχως ελληνικά στο χώρο της ευρωζώνης και συμβάλλουν διαρκώς στην διεύρυνση του χάσματος με τους άλλους εταίρους μας.

Η λύση στις δύσκολες παγκοσμίως συνθήκες μάλιστα, δεν είναι σε κάθε περίπτωση η έξοδός μας από την ΕΕ, γιατί τέτοιο ενδεχόμενο θα μας άφηνε εκτεθειμένους και βορά στις ορέξεις των περιφερειακών συγκρούσεων και των ποικίλων συμφερόντων που αναπτύσσονται στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής.

Χρέος όλων μας είναι να αντιμετωπίσουμε άμεσα και με πνεύμα συνεργασίας τα πραγματικά προβλήματα της Ελλάδας ώστε να αναβαθμίσουμε το κύρος μας και την αξιοπιστία μας μέσα και έξω από τη χώρα. Να πάψουμε να λειτουργούμε με λογική ανάδελφου έθνους και να διεκδικήσουμε δημιουργικά τον σεβασμό όλων και τα ζωτικά μας συμφέροντα στην περιοχή και την Ευρώπη.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ – ΝΕΑ ΗΘΗ – ΝΕΑ ΠΡΟΣΩΠΑ – ΤΟΛΜΗΡΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Η πολιτική κατάσταση στη χώρα μας δεν μπορεί πλέον να αναλυθεί και να ανατραπεί με τα υφιστάμενα εργαλεία των κομμάτων, αφού η πραγματικότητα έχει προ πολλού υπερβεί τα όρια και τις αντοχές του πολιτικού μας συστήματος. Η αλήθεια η ηθική και η λογική είναι έννοιες ασυμβίβαστες με τα συμφέροντα που υπηρετεί συνολικά το πολιτικό σύστημα. Το νοσηρό πολιτικό περιβάλλον αγκαλιάζει πολιτικά κόμματα, μεγαλοσυνδικαλιστές, επιχειρηματίες, κρατικοδίαιτους, το ανώτερο δικαστικό απαράτ, δημοσιογράφους μεγάλων εκδοτικών συγκροτημάτων. Η πολιτική διαμάχη πλέον γίνεται για τη νομή της εξουσίας και όχι για την πεμπτουσία της πολιτικής και τα οξυμένα προβλήματα της κοινωνίας.

Η νομή της εξουσίας είναι αυτοσκοπός και εξυπηρετεί ποικίλα πελατειακά συμφέροντα . Το ελληνικό κράτος δηλαδή είναι φέουδο της κυβερνητικής εξουσίας αλλά και της κομματικής, συνδικαλιστικής και επιχειρηματικής νομενκλατούρας.

Αυτή η κατάσταση πρέπει πάραυτα να ανατραπεί, γιατί αν συνεχισθεί μόνο συμφορές μπορεί να επισωρεύσει, αφού αυτή μας έχει οδηγήσει σε κατάσταση μόνιμης επιτήρησης μέχρι το2060.

Με κύρια ευθύνη των πολιτικών και των πνευματικών ταγών, αλλά και με συνένοχη αμηχανία των πολιτών, λειτουργούμε σαν μεσαιωνικοί άνθρωποι ντυμένοι με σύγχρονα και ακριβά ρούχα. Η μνήμη μας είναι κοντή, αποφεύγουμε ότι μας ενοχλεί ενώ αποδεχόμαστε ότι μας ευχαριστεί, ακόμη και ανεφάρμοστες πολιτικές υποσχέσεις κατά επανάληψη και συρροή.

Όποιος όμως λησμονεί αυτά που τον πονάνε, είναι καταδικασμένος ξαναζήσει τον ίδιο ή μεγαλύτερο πόνο.

Η ενεργοποίηση λοιπόν της καθαρής πολιτικής μνήμης χωρίς κομματικά ή άλλα συμβατικά φίλτρα είναι το οξυγόνο της πολιτικής και η θεραπεία της «αρρώστιας». Η κρίση αναδεικνύει περίτρανα τις αντιφάσεις του τρόπου που ζούμε και πολιτευόμαστε και εφόσον δεν αντιμετωπίζονται κατατρώγουν σαν σαράκι τον κοινωνικό μας ιστό. Το αποτέλεσμα είναι η κατάρρευση της δημιουργικής στάσης σαν ατόμων και της κοινωνίας, η απογοήτευση και η κατάθλιψη μας. Η ζωή όμως δικαιώνει τη δημιουργικότητα και αυτή η δικαίωση γεμίζει με νόημα και ελπίδα την επιβίωσή μας και ιδιαίτερα το φρόνημα των νέων ανθρώπων που είναι οι συνεχιστές και το μέλλον.

Υπάρχει άλλωστε στη χώρα μας ισχυρή απουσία προοδευτικών προτύπων, αφού προβάλλονται ποικιλοτρόπως αρνητικά πρότυπα, που οδηγούν τους νέους σε μια απαξίωση και αποστροφή στην ζώσα πολιτική, η οποία όμως είναι το εργαλείο για την αλλαγή του κόσμου.

Κάθε αναγεννητική πορεία στη φύση και την κοινωνία προϋποθέτει τη ρήξη με το ξεπερασμένο και το σάπιο, τις καταστροφικές πρακτικές και λογικές τις οποίες τα ΜΜΕ καθιστούν κυρίαρχες και επιβλητικές. Το καινούργιο όμως χρειάζεται το δικό του γήπεδο να αναπτυχθεί και να προκόψει, και αυτό το γήπεδο πρέπει να το ξεχερσώσουμε με τα ίδια μας τα χέρια, άνθρωποι προοδευτικοί ανεξάρτητοι από ξεπερασμένες κομματικές προτιμήσεις, άνθρωποι ηθικοί πατριώτες και τίμιοι.

«Χωρίς όμως σαφή επίγνωση της πραγματικότητας η ηθική είναι νοσηρή» γράφει ο Αριστοτέλης και «χωρίς καθαρό (θετικό) λόγο η πρακτική εφαρμογή είναι επισφαλής» γράφει ο Κάντ.

Είναι η ώρα και η ανάγκη να μιλήσουμε με σαφήνεια τόλμη και αποφασιστικότητα για τις αλλαγές που χρειάζονται στη χώρα μας. Οι νεφελώδεις άτονες άνευρες πολιτικές ομιλίες ανήκουν στο παρελθόν. Μόνο έτσι η πρόσκληση προς την κοινωνία και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους θα αποκτήσει ουσία και νόημα. Η αποχή η αποστασιοποίηση η αποστράτευση είναι λύσεις απελπισίας και δεν ταιριάζουν σε προοδευτικούς ανθρώπους, αγωνιστές.

Α. Σύνοψη υφιστάμενης κατάστασης.

Η χώρα μας έχει βρεθεί στην δίνη βαθιάς κρίσης και εποπτείας από το 2008 και αυτή θα συνεχιστεί μέχρι το 2060 αν δεν αλλάξουμε πολιτική. Από το 2010 βρίσκεται σε καθεστώς «εισαγομένων» μνημονίων και μειωμένης εθνικής κυριαρχίας, ως αποτέλεσμα της σταδιακής απώλειας του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας από την δεκαετία του ΄80. Σήμερα η Ελλάδα είναι μια «μη κανονική χώρα» καθόσον:

– Δεν έχει δικό της στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης

– Η ανεργία έχει ξεπεράσει κάθε όριο, αφού εργάζεται το 33% του πληθυσμού όταν το μέσο ποσοστό της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 43%

– Το επιστημονικό δυναμικό μας, ιδιαίτερα οι νέοι, έχουν μεταναστεύσει μαζικά, σε αριθμούς που πλησιάζουν τα 500.000 άτομα

– Τα αδιέξοδα της οικονομίας έχουν συσσωρευτεί  εξ αιτίας των συνεχών και ανάλγητων μέτρων τα οποία έχουν ξεπεράσει τα όρια αντοχής πολιτών και επιχειρήσεων και οι ανείσπρακτες οφειλές έχουν αγγίξει τα 100 δις € (150%περισσότερα από το 2013)

– Η ρευστότητα των επιχειρήσεων έχει μηδενιστεί αφού το τραπεζικό σύστημα αδυνατεί, πάρα τις υπέρογκες ανακεφαλαιώσεις

– Οι νέες καινοτόμες και μεταποιητικές επιχειρήσεις δεν στηρίζονται και η ενδογενής οικονομία καταρρέει

– Η προσέλκυση των επενδυτών παρά την κατάρρευση του εργασιακού κόστους και των αξιών της δημόσιας περιουσίας που εκποιείται χωρίς όρους, δεν έχει δώσει αποτελέσματα.

– Η χώρα κατρακυλά διαρκώς από το 2015 στον πίνακα της ανταγωνιστικότητας διεθνώς

– Οι παρεχόμενες υπηρεσίες και κοινωνικές παροχές του Δημοσίου σε πολίτες και αναξιοπαθούντες υποβαθμίζονται μέρα με τη μέρα

– Το δημογραφικό πρόβλημα είναι μια βραδυφλεγής βόμβα στα θεμέλια της χώρας

– Η παραβατικότητα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του κ. πρωθυπουργού να αλλάξει με στοιχεία και λόγια την πραγματικότητα, είναι καθημερινό φαινόμενο.

– Η κερδοσκοπία η φοροδιαφυγή, λαθρεμπορία είναι συνδυαστικά εκτός ελέγχου σε επίπεδο της μακροοικονομίας

– Τα ξένα funds είναι έτοιμα να βάλουν στο χέρι τις περιουσίες των Ελλήνων πολιτών με την εξαγορά των κόκκινων δανείων

– Και το πολιτικό σύστημα παρά τα τραγικά που συμβαίνουν στη χώρα βρίσκεται στον δικό του αποστειρωμένο μικρόκοσμο, προσπαθώντας εναγωνίως να κρατήσει τα κεκτημένα του με εργαλεία τις πελατειακές σχέσεις, τη διαφθορά και τη διαπλοκή, αδιαφορώντας παντελώς για τα προβλήματα της κοινωνίας.

Και επειδή καμία συλλογικότητα, ομάδα ή κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά χωρίς την τήρηση ενιαίων κανόνων και νόμων για όλους, οδηγούμαστε νομοτελειακά σε μια ολοένα χειρότερη δυσλειτουργία του κράτους της κοινωνίας και της οικονομίας. Η κάθαρση ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει απ’ την κορυφή, από το πολιτικό σύστημα, το κράτος, και την οικονομική ολιγαρχία και να επεκταθεί προς κάθε κατεύθυνση, για να είναι πειστική και αποτελεσματική, έως ότου εμπεδωθεί στην κοινωνία μια νοοτροπία ευσυνείδητου σεβασμού στην νομιμότητα. Αυτό θα είναι ικανή συνθήκη ώστε να αλλάξει η κοινωνική ψυχολογία και να αναβαθμισθεί η αξιοπιστία του κράτους μέσα και έξω απ’ τη χώρα.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Είναι αυτονόητο ότι πρέπει άμεσα να αλλάξουμε πολιτικό σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης. Πρέπει να πατήσουμε στα δικά μας πόδια, να δρομολογήσουμε τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις, να πείσουμε τους εταίρους μας στην ΕΕ και να απαιτήσουμε την στήριξη τους.

Ι. Στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης της οικονομίας.

Απαιτείται να συγκροτήσουμε άμεσα το δικό μας μνημόνιο – μια κοινωνική συμφωνία- που θα στοχεύει στην θεραπεία των νοσηρών καταστάσεων στο κράτος, το πολιτικό σύστημα και την οικονομία (όπως έκαναν η Ιρλανδία και η Κύπρος και βγήκαν απ’ τα μνημόνια των δανειστών και την εποπτεία).

Προς τούτο και πρωτεύοντος πρέπει να δημιουργήσουμε ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης το οποίο θα είναι αποτέλεσμα ευρύτατης κοινωνικής διαβούλευσης με πολιτειακούς φορείς, θεσμούς, κόμματα, συνδικαλιστές, και το οποίο θα ιεραρχεί προτεραιότητες, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας σ’ όλους τους τομείς και κλάδους της οικονομίας και κοινωνίας.

Για να εφαρμοσθεί όμως ένα τόσο μεγαλεπήβολο σχέδιο απαιτείται μια βαθιά τομή στην μεταρρύθμιση του κράτους και της Δημόσιας Διοίκησης, σοβαρή εξυγίανση του πολιτικού συστήματος και η θέσπιση κινήτρων για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας και κυρίως ενός φορολογικού νόμου προοδευτικού, δίκαιου, αναπτυξιακού με κατάργηση όλων των καταστροφικών εισπρακτικών νόμων.

ΙΙ. Κράτος – Δημόσια Διοίκηση – Αυτοδιοίκηση

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες της ανικανότητας του κράτους και της Δημόσιας Διοίκησης να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά διάφορα προβλήματα. Τα παραδείγματα πολλά και γνωστά.

  • Η εφαρμογή των ηλεκτρονικού εισιτηρίου
  • Η κακή λειτουργία του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος συγκροτήθηκε πρόσφατα και τώρα καταργείται
  • Καθυστερήσεις και προβλήματα στην απορρόφηση των αναπτυξιακών προγραμμάτων, την δίκαιη και έγκαιρη κατανομή και την ολοκλήρωσή τους
  • Πολυετείς καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση διαφόρων αιτημάτων πολιτών. Υπάρχουν φάκελοι πολιτών σε υπουργεία, αποκεντρωμένες διοικήσεις κλπ. χωρίς καν απάντηση επί δύο και τρία χρόνια.
  • Σπατάλη δημόσιων δαπανών χωρίς έλεγχο
  • Άθλια λειτουργία της δημόσιας υγείας και παιδείας. Καταστροφικές ελλείψεις αναγκαίου προσωπικού, πόρων, πιστώσεων και στοιχειωδών υλικών ακόμα και υγειονομικού υλικού
  • Συγκεντρωτισμός, γραφειοκρατία, υδροκεφαλισμός στην διεκπεραίωση ακόμη και στοιχειωδών υποθέσεων

Είναι αυτονόητο ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα σοβαρά προβλήματα της κρίσης με αυτό το κράτος και αυτήν την Δημόσια Διοίκηση. Απαιτούνται άμεσες και ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και πρώτα απ’ όλα η καθολική εφαρμογή της ηλεκτρονικής – ψηφιακής τεχνολογίας, δηλαδή η δημιουργία της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, καθολική ενιαία και προς κάθε κατεύθυνση οριζόντια και κάθετα ώστε να υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σ’ αυτή όλων, από τον πρωθυπουργό ως τον τελευταίο πολίτη. Ειδικοί επιστήμονες πολύ υψηλού επιπέδου, απόφοιτοι των ελληνικών και ευρωπαϊκών πολυτεχνείων και άλλων πανεπιστημίων μπορούν να φέρουν σε πέρας και να εφαρμόσουν την τεράστια αυτή μεταρρύθμιση. Είναι μια τεχνολογική επανάσταση με τεράστια πολιτική σημασία, η οποία εφόσον εφαρμοσθεί ορθολογικά μπορεί να συμβάλλει στην διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα της Δημόσιας Διοίκησης, και συγχρόνως στην ασφαλή και αντικειμενική αξιολόγηση των στελεχών. Πέραν τούτων θα εξασφαλίζεται όλο και καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών, θα ενισχυθεί το περί δικαίου αίσθημα στην ελληνική κοινωνία και η αξιοπιστία του κράτους.

Συγχρόνως όμως απαιτείται  πολιτική βούληση για την αυτόνομη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης από τις κομματικές και άλλες παρεμβάσεις, την απελευθέρωσή της από την πελατειακή νοοτροπία, την διαπλοκή και την διαφθορά.

Θα πρέπει επίσης να επιχειρηθούν τομές στην λειτουργία των Υπουργείων τα οποία θα στελεχωθούν από μερικές εκατοντάδες υπαλλήλων, ώστε να απελευθερωθούν χιλιάδες υπάλληλοι οι οποίοι με την κατάλληλη επιμόρφωση θα στελεχώσουν τις παραγωγικές και περιφερειακές υπηρεσίες όπως υπηρεσίες υγείας, παιδείας, αυτοδιοίκησης, σωμάτων ασφαλείας κλπ.

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ. Η αυτοδιοίκηση των δυο βαθμίδων πρέπει επιτέλους να παίξει τον σοβαρό ρόλο τον οποίο χρόνια της στερεί η υδροκέφαλη κρατική εξουσία. Απαιτούνται προς τούτο ριζοσπαστικές τομές στο πρόγραμμα ‘‘Καλλικράτης’’ ώστε να αναβαθμισθεί η άμεση Δημοκρατία η λαϊκή παρεμβαση ο ελεγχος  και η αποτελεσματικοτητα καθως επισης οι αναφερθείσες  σοβαρές μεταρρυθμίσεις στο κράτος ,η κατάργηση της αποκεντρωμένης διοίκησης και η δραστική ενίσχυση των πόρων κλπ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Το πολιτικό σύστημα είναι ο πυρήνας της διαπλοκής και της διαφθοράς και αυτό έχει σχέση με την λειτουργία των κομμάτων, και συγκεκριμένα το σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας και της οικονομικής διαφάνειας. Τα κόμματα λειτουργούν περισσότερο ως ιεραρχίες κομματικών στελεχών με στόχο τη νομή της εξουσίας και τα οικονομικά ωφελήματα και πολύ λιγότερο σαν πολιτικοί οργανισμοί παραγωγής ιδεών και προγραμμάτων προς όφελος της κοινωνίας.

Η μορφή και ο τρόπος λειτουργίας των ελληνικών κομμάτων συμβάλλει στην διαχρονική παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος και είναι εν πολλοίς υπεύθυνα για την σημερινή κρίση και την χρεωκοπία της χώρας.

Είναι λοιπόν αυτονόητη η ανάγκη ριζικής εξυγίανσης του πολιτικού μας συστήματος, ώστε να μπορεί να υπηρετήσει την πεμπτουσία του ρόλου του.

Τα κόμματα οφείλουν να έχουν άπλετη διαφάνεια στα οικονομικά τους και να τηρούν λογιστικά βιβλία όπου οφείλουν να εμφανίζουν και το  «πολιτικό χρήμα» και τις κάθε είδους χορηγίες και φυσικά να αποκαλύπτεται το όνομα του χορηγού εφόσον η χορηγία υπερβαίνει εύλογο ποσό.

Κατά τα λοιπά είναι εύστοχες οι παρατηρήσεις και οι προτάσεις του κ. Χρυσόγονου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η ανορθόδοξη πολιτική που εφαρμόζεται με πρόφαση τα επιβαλλόμενα μνημόνια πρέπει να αλλάξει. Η κατάρρευση των λαϊκών εισοδημάτων και οι ληστρικοί φόροι που επιβάλλονται και θα συνεχίσουν  μέχρι το 2060, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχισθεί. Η όποια ψευδαίσθηση ανάπτυξης την οποία προπαγανδίζει η κυβέρνηση θα είναι αποτέλεσμα της φτωχοποίησης των εργαζομένων και επιχειρηματιών, και της απαξίωσης της δημόσιας περιουσίας και ελάχιστη σχέση έχει με την ενδογενή ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Οι ελληνικές επιχειρήσεις πρέπει να ανασάνουν για να συνεχίσουν να υπάρχουν.

Απαιτείται η θέσπιση ενός φορολογικού νόμου προοδευτικού και αναπτυξιακού με χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές και με ορίζοντα δεκαετίας, σε αντικατάσταση των δεκάδων εισπρακτικών νόμων.

Επιπλέον απαιτείται η ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων και της επιχειρηματικότητας. Στήριξη της αγροτικής οικονομίας και μεταποιητικής βιομηχανίας και της καινοτομίας για την παραγωγή ελληνικών προϊόντων με στόχο την υποκατάσταση των εισαγωγών και την εξοικονόμηση πολλών δις ευρώ.

Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η οποία σε συνδυασμό με τα προηγούμενα μέτρα θα συμβάλλει στην αύξηση της απασχόλησης και την τόνωση των ασφαλιστικών ταμείων. Συμψηφισμός οφειλών μεταξύ κράτους επιχειρήσεων.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ

Πρώτιστα πρέπει να εξυγιανθεί η σχέση κράτους – τραπεζικού συστήματος, ώστε να τονωθεί η αυτόνομη και υπεύθυνη λειτουργία των τραπεζών. Οι τράπεζες, ως γνωστόν, μέχρι το 2009 είχαν σημαντικά κέρδη  τα οποία λίγο πριν την κρίση φυγάδευσαν στο εξωτερικό. Έτσι υποχρεωθήκαμε να τις ανακεφαλαιοποιήσουμε με το ιλιγγιώδες ποσό των 230 δις ευρώ περίπου ενώ αδυνατούν και σήμερα να στηρίξουν την ρευστότητα των επιχειρήσεων και την ανάπτυξη. Για το λόγο αυτό χρειαζόμαστε μια επενδυτική τράπεζα (ιδανική είναι η ΑΤΕ) η οποία θα τεθεί υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ώστε να μην επαναληφθούν ανορθόδοξες πολιτικές και σκάνδαλα τα οποία υπέστη η ΑΤΕ ώστε να παραχωρηθεί έναντι ευτελούς τιμήματος στην Τράπεζα Πειραιώς για ευνόητους λόγους. Οι άλλες τράπεζες μπορούν να πωληθούν σε χρηματοδότες οι οποίοι θα πληρούν τα κριτήρια υγιούς τραπεζικής λειτουργίας με στόχο να στηρίξουν την επιχειρηματικότητα και την ελληνική οικονομία. Μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών θα είναι ιδιαίτερα επώδυνη στην ελληνική οικονομία και φοβούμαστε πως θα οδηγήσει στο κούρεμα των καταθέσεων.

ΚΟΚΚΙΝΑ δάνεια. Πριν αυτά καταλήξουν στα ξένα funds έναντι ευτελούς τιμήματος πρέπει να δημιουργηθεί άμεσα ενδιάμεσος φορέας – ταμείο σωτηρίας των δανειοληπτών ο οποίος μπορεί να χρηματοδοτηθεί απ’ το τρίτο πρόγραμμα ΕΤΕ-ΕΚΤ. Η στήριξη των δανειοληπτών να αγοράσουν τα δάνεια τους μέσω του φορέα αυτού θα λύσει ένα καυτό κοινωνικό πρόβλημα προς όφελος των δανειοληπτών και τραπεζών.

ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ – ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΑ

Το παραπάνω πακέτο μέτρων εάν εφαρμοσθεί σωστά και με συνέπεια χρονική και πολιτική, θα συμβάλλει συνολικά στην εξυγίανση της οικονομίας και εφόσον συνοδευθεί από την ορθή οργάνωση και λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών θα περιστείλει σημαντικά τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή.

Ωστόσο ένα μεγάλο αγκάθι θα παραμείνει η λαθρεμπορία λόγω των υπέρογκων κερδών, η οποία φυσικά εκτός της απώλειας εσόδων στο κράτος, υποθάλπει τον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Είναι επιβεβλημένη η άμεση εφαρμογή των τεκμηριωμένων προτάσεων της Γενικής Γραμματείας κατά της διαφθοράς (Γεώρ. Σούρλας),η οποία θα δώσει καίριο κτύπημα στη λαθρεμπορία.

Συγκεκριμένα η εφαρμογή του ηλεκτρονικού συστήματος ελέγχου εισροών – εκροών καυσίμων στα διυλιστήρια και τα μέσα μεταφοράς (πλέον των πρατηρίων) θα δώσει ολοκληρωμένη λύση στο πρόβλημα της λαθρεμπορίας των καυσίμων.

Επίσης η τοποθέτηση επιτέλους των αχτίνων Χ στα τελωνεία θα λύσει το μεγάλο ζήτημα της λαθρεμπορίας λοιπών εμπορευμάτων.

Είναι δύο τεχνολογικές εφαρμογές που καρκινοβατούν πολλά χρόνια, λόγω των πιέσεων μεγάλων συμφερόντων αλλά και της γραφειοκρατίας, και απαξιώνουν τα οικονομικά του κράτους αλλά και την αξιοπιστία του.

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Η εισαγωγή ετησίως αγροτικών προϊόντων αξίας 6,5 δις € μας υποχρεώνει να αναλύσουμε το σοβαρό αυτό πρόβλημα και να προτείνουμε λύσεις ρεαλιστικές και στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε η ανάπτυξη του αγροτικού χώρου να καταλάβει την θέση που του αρμόζει, να γίνει πλεονασματικός όπως ήταν προ του 1981 και εξαγωγικός σε πολλά προϊόντα.

 Η αγροτική οικονομία επί 35 χρόνια παραμένει προσδεμένη στον αυτόματο πιλότο των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, οι οποίες συνεχίζουν να διανέμονται κατά τρόπο αναχρονιστικό και ανορθόδοξο. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ισχύουν ακόμη τα «ιστορικά δικαιώματα», τα οποία δυστυχώς πιστοποιούν την παθογένεια του συστήματος. Το πολιτικό σύστημα και το ΥΠΑΑΤ οφείλουν να ξεριζώσουν το θλιβερό αυτό φαινόμενο της καταβολής των ενισχύσεων σ’ αυτούς που δεν δικαιούνται, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη, να επικρατήσει ορθολογισμός και να εμπεδωθεί κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης με τους πραγματικούς αγρότες.

Το κυριότερο όμως είναι ότι μέχρι σήμερα καμία Κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο αγροτικής ανάπτυξης στα πλαίσια της ευρωπαϊκής πολιτικής και του διεθνούς ανταγωνισμού, δηλαδή ένα κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ του Υπουργείου και των αγροτών και των φορέων τους, που θα μας βγάλει από την κρίση.

Ένα σοβαρό αναπτυξιακό σχέδιο οφείλει να απαντά καθαρά στις παρακάτω προκλήσεις:

  1. Ποιο είναι το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης των κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών το οποίο θα :
  • ενισχύει την συνοχή και την επιτελικότητα του κράτους,
  • Κατοχυρώνει την διαφάνεια την αποτελεσματικότητά του και την έγκαιρη και αξιόπιστη μεταφορά της πληροφορίας από το κέντρο στην περιφέρεια και τανάπαλι.
  • Αποκαθιστά την τεχνική στήριξη των αγροτών και υπηρετεί το αξίωμα «ο γεωπόνος στο χωράφι και ο κτηνίατρος στο στάβλο» (λειτουργία γραφείων αγροτικής ανάπτυξης,  πρόσληψη γεωτεχνικών   κλπ).
  • Προωθεί τα αναπτυξιακά προγράμματα, την απορρόφησή τους και την ενδυνάμωση των ελεγκτικών υπηρεσιών.

Με λίγα λόγια θα αποκαθιστά την επαφή υπηρεσιών και αγροτών και θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις μιας αειφόρου ανάπτυξης της γεωργίας. Σήμερα δυστυχώς υπολειτουργούν οι περιφερειακές υπηρεσίες και το Υπουργείο διέπεται από εσωστρέφεια υδροκεφαλική λειτουργία.

Η ανάπτυξη των ιδιωτικών συμβουλευτικών υπηρεσιών, οι οποίες πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά προς τις δημόσιες υπηρεσίες, μπορεί να αποβεί ωφέλιμη εφόσον δεν υποτάσσονται   σε κομματικές παρεμβάσεις και την ασφυκτική πολιτική της GAIA Επιχειρείν και της Τράπεζας Πειραιώς, που επιχειρούν να χαράξουν πολιτική σε κρίσιμα θέματα του ΥΠΑΑΤ.

  1. Ο νόμος περί Συνεταιρισμών και Ομάδων Παραγωγών ευέλικτων ανταγωνιστικών και αποτελεσματικών, για την οργάνωση, προγραμματισμό, προβολή και προώθηση της αγροτικής παραγωγής, καθώς και η θέσπιση υπηρεσιών ελέγχου αυτών παραμένουν επί χρόνια ανοικτή πληγή.
  2. Το κόστος των αγροτικών εισροών και των καυσίμων το οποίο είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, αφήνεται στην αυθαιρεσία των παραγόντων της αγοράς, των εισαγωγέων και των προμηθευτών με ευθύνη κεντρικών υπηρεσιών και γραφειοκρατών. Η διαφανής λειτουργία της αγροδιατροφικής αλυσίδας της αγοράς, βάσει των κανόνων του διεθνούς ανταγωνισμού, η πάταξη των «ελληνοποιήσεων», της νοθείας και των εναρμονισμένων πρακτικών, θα συμβάλλουν στην εξυγίανση και προοπτική του πρωτογενή τομέα παραγωγής.
  3. Η σκληρή δημοσιονομική πολιτική (φορολογικό, ασφαλιστικό, ΦΠΑ) δημιουργούν ασφυκτικό περιβάλλον για επενδύσεις και ένταξη των νέων αγροτών οι οποίοι διακατέχονται από βάσιμο φόβο και ανασφάλεια στο αγροτικό επάγγελμα που πρόθυμα έχουν επιλέξει. Είναι ανάγκη να εφαρμοστεί η αγροτική λογιστική στις μικρομεσαίες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, ώστε να αναγνωρίζονται οι τεκμαρτές δαπάνες (ενοίκιο ιδιόκτητης γης, οικογενειακά ημερομίσθια, τόκοι κεφαλαίων, κλπ), να εκλογικεύεται το φορολογητέο εισόδημα, και να δίνεται η ευχέρεια της αντιμετώπισης των καλλιεργητικών δαπανών και επενδύσεων. Δεν είναι δυνατόν οι αγρότες μας να πληρώνουν φόρους για εισοδήματα που δεν έχουν και να εξαναγκάζονται δυστυχώς σε φοροαποφυγή για να μην αφήνουν τα χωράφια τους ακαλλιέργητα. Απαιτείται άμεση επαναφορά του Φ.Π.Α στο 13% αποσύνδεση ασφαλιστικών εισφορών από το εισόδημα, κατάργηση ειδικού φόρου στο κρασί κλπ.
  4. Η εφαρμογή του ΕΝΦΙΑ με βάση τις αντικειμενικές αξίες των αγροκτημάτων, των αγροτικών κατασκευών και στάβλων, όπως προγραμματίζεται, θα είναι η ταφόπλακα των αγροτών. Όπως καλά γνωρίζουμε τα εργαλεία παραγωγής δεν φορολογούνται αφού φορολογείται το παραγόμενο προϊόν. Επίσης σε καμιά περίπτωση πρέπει να εφαρμοσθεί η βίαιη αποβολή μισθωτών και συνταξιούχων με σκληρή και αντισυνταγματική δημοσιονομική αντιμετώπιση αυτών. Η ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού στον αγροτικό τομέα πρέπει να γίνει με σχέδιο και πρόγραμμα που θα προβλέπει την αναδιάρθρωση του μητρώου αγροτών, την εξυγίανση του συστήματος επιδοτήσεων, την κατάργηση των ιστορικών δικαιωμάτων και τη διανομή τους κατά προτεραιότητα στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, στους νέους αγρότες και στους κτηνοτρόφους. Το κυριότερο όμως είναι η λήψη μέτρων για την ελάφρυνση της οικονομικής ασφυξίας των γεωργ. εκμεταλλεύσεων.
  5. Η στήριξη της κτηνοτροφίας, ιδιαίτερα της ορεινής, με αποκατάσταση των επιδοτήσεων, την απελευθέρωση των κτηνοτρόφων από το βραχνά των εγγυημένων δανείων και την οριστική επίλυση της αδειοδότησης των σταυλικών εγκαταστάσεων και του θέματος των βοσκοτόπων. Κυρίως όμως πρέπει να στηριχθεί η κτηνοτροφία με την κατάργηση των διεθνών συμφωνιών, όπως η CETA κ.α., οι οποίες παραδίνουν στις πολυεθνικές τρίτων χωρών τα μαργαριτάρια της ελληνικής γης, ΠΟΠ προϊόντα όπως η φέτα, τα οποία μπορούν αξιοποιούμενα να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις δυναμικής ανάπτυξης της υπαίθρου με εξασφάλιση δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας.
  6. Οι αγρότες μας είναι αναγκασμένοι να επιβιώσουν σε εχθρικό περιβάλλον, το οποίο οριοθετείται από την έλλειψη ρευστότητας, καθυστέρηση πληρωμών, αλλά και δεσμεύσεις καταθέσεων και επιδοτήσεων. Η έλλειψη ρευστότητας είναι ο συνεχής βραχνάς τους μετά το ξεπούλημα της ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς, και πρέπει άμεσα να αντιμετωπισθεί. Μοναδική λύση παραμένει η δημιουργία αναπτυξιακής Τράπεζας στα πρότυπα και τη φιλοσοφία της ΑΤΕ (σε συνεργασία και έλεγχο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων), η οποία θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην χρηματοοικονομική στήριξη των αγροτικών εκμεταλλεύσεων και την ανάπτυξη. Σημαντική επίσης παραμένει η κατάργηση των αντιαναπτυξιακών νόμων.
  7. Η ευρύτατη εφαρμογή της τυποποίησης και προβολής των προϊόντων στα πρότυπα της Ισπανίας, ώστε να δημιουργηθεί υπεραξία στα χέρια των παραγωγών και των συνεταιρισμών. Επίσης η στήριξη των διεπαγγελματικών οργανώσεων, η επιμελητηριακή οργάνωση των αγροτών, η προώθηση του Marketing και των logistics και η δημιουργία σύγχρονων αγορών είναι αναγκαίες και άμεσες πρωτοβουλίες.
  8. Η στήριξη της έρευνας, της τεχνολογίας και καινοτομίας που υλοποιούνται σήμερα με την αυτοθυσία επιστημόνων και Πανεπιστημίων παρά την απαξίωση της πολιτείας, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Το ΕΚΕΤΑ είναι το πρότυπο εθνικό κέντρο έρευνας που λειτουργεί με βάση τον ευρωπαϊκό κώδικα έρευνας και τεχνολογίας με διαφάνεια και αποτελεσματικότητα και χρηματοδοτείται κατά 90% και πλέον από τα ευρωπαϊκά προγράμματα και επιχειρήσεις. Στο πρότυπο αυτό πρέπει να λειτουργήσουν και άλλα ερευνητικά κέντρα της χώρας (ΕΘΙΑΓΕ, ΔΗΜΗΤΡΑ, κλπ) και με την ενίσχυση φυσικά του κράτους να στηρίξουν την γεωργία ακρίβειας  την καινοτομία και την συνέργεια στον πρωτογενή τομέα.
  9. Η ολοκλήρωση έργων υποδομής όπως αρδευτικών, αποστραγγιστικών και αναδασμών, με ορθή και έγκαιρη αξιοποίηση των επενδυτικών προγραμμάτων.
  10. Οι τελευταίες θεομηνίες και οι σοβαρές ζημίες που υπέστησαν οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις αναδεικνύουν εμφατικά το σοβαρό ζήτημα της εκ βάθρων αναθεώρησης του ΕΛΓΑ, ώστε να λειτουργήσει ανταποδοτικά και αποτελεσματικά στην στήριξη των αγροτών στις ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές τους.

Ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαρκούς επιμόρφωσης των αγροτών και το σημαντικότερο ένα σχέδιο για την αναβάθμιση των γεωργικών σχολών και τη παραγωγή γεωργικών στελεχών εντελώς αναγκαίων στη σύγχρονη γεωργία.

Related Posts

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ προς διαβούλευση

  Ι. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 8 ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΙΣΗ 8 (οκτώ) χρόνια πολύπλευρης κρίσης, 8 χρόνια…