To 2017 ήταν η χρονιά του Εμανουέλ Μακρόν

Ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουελ Μακρόν θέλει να αποδείξει το 2018 ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο. Θέλει να επιβραδύνει την άνοδο των ακροδεξιών λαϊκιστών και να δώσει στην ευρωπαϊκή ιδέα με νέα ζωή. Χρειάζεται υποστήριξη – από τη Γερμανία  γράφει η εφημερίδα Handelsblatt

Ο Γάλλος Πρόεδρος γιόρτασε τα 40α γενέθλιά του λίγο πριν τα Χριστούγεννα, μπαίνοντας έτσι σε μια καθοριστική δεκαετία της ζωής του. Ο γάλλος πρόεδρος πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι λάθος και είναι στο σωστό δρόμο. Έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει τη Γαλλία και για το επόμενο έτος σχεδιάζει να κάνει το ίδιο με την Ευρώπη. Επωφελείται επίσης από το κενό ισχύος που δημιούργησε η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ από το δύσκολο σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία.

Το αμερικανικό περιοδικό «Time» πρόσφατα εδωσε στον Μακρον τον τίτλο του «μελλοντικού ηγέτη της Ευρώπης», για το Handelsblatt, είναι η «προσωπικότητα του έτους 2017» . Το βρετανικό περιοδικό «The Economist» χαρακτήρισε τη Γαλλία ως «Χώρα της Χρονιάς 2017″ χάρη στον Μακρον.Το περιοδικό εξήρε τις μεταρρυθμίσεις του στη χώρα του και έγραψε ότι έδωσε ελπίδα. Το 2012, το ίδιο περιοδικό αποκαλούσε τη Γαλλία ως την «ωρολογιακή βόμβα στην καρδιά της Ευρώπης».

Στο νέο θεσμικό πλαίσιο που έχει υποσχεθεί ο Μακρόν για την Ευρώπη, βασίζεται στη Μέρκελ. «Θέλουμε να δώσουμε νέα δύναμη στην ΕΕ, να της δώσουμε μια νέα δυναμική, η Γαλλία χρειάζεται σταθερή Γερμανία», ανέφερε ο γαλλος πρόεδρος Αλλά ενώ η καγκελάριος είναι αποδυναμωμένη και εξακολουθεί να εργάζεται για τη μελλοντική της κυβέρνηση, ο Μακρον κοιτάζει μπροστά.

Δεν θέλει πλέον να είναι το παράρτημα , αλλά ένας ισότιμος εταίρος – ή ακόμα περισσότερο. Είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στη Γαλλία, έχει προωθήσει τις πρώτες μεταρρυθμίσεις του αρκετά εύκολα και ακόμη και στις δημοσκοπήσεις έχει ξαναβρεί πάλι τη δυναμική του

Ο Μακρον ανήγγειλε τα σχέδια αναδιοργάνωσής της ΕΕ με δύο ομιλίες στο Παρίσι Σορβόννη και την Αθήνα μπροστά στην Ακρόπολη. Η ενέργειά του θαυμάστηκε παντού, ακόμα και στη Γερμανία. Θέλει έναν προϋπολογισμό της Ευρωζώνης με το δικό της υπουργο Οικονομικων .

Στη Γερμανία, η διαγραφή χρέους είναι εκτός συζήτησης, η απόρριψη είναι μεγάλη. Επίσης, οι αλλαγές στις συμβάσεις δεν είναι ευπρόσδεκτες.

Αλλά ο Μακρον θέλει να δώσει στην Ευρώπη περισσότερη ζωή. Η άνοδος των ακροδεξιών λαϊκιστών έχει δείξει ότι η Ευρώπη έχει καταστεί μη δημοφιλής σε πολλούς, η φιλοευρωπαϊκή πτέρυγα πρέπει να το αντιμετωπίσει. Αλλά οι παθιασμένες ομιλίες του δημιούργησαν ήδη μια νέα διάθεση. Ξέρει ότι συχνά έρχεται πρώτα σε συνώνυμα σύμβολα.

O Mακρόν θέλει να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ και την Κίνα

Τα θέματα που προωθεί ο Μακρόν ξεπερνούν κατά πολύ το ζήτημα του προϋπολογισμού. Στην πολιτική ασφαλείας, την πολιτική της ΕΕ για τους πρόσφυγες, υπάρχουν ήδη ομοιότητες μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας. Τα σύνορα θα πρέπει να προστατεύονται καλύτερα και οι πρόσφυγες θα πρέπει να ελέγχονται ήδη στις χώρες διέλευσης, οι παράνομοι μετανάστες θα πρέπει να επιστρέφουν στις χώρες τους Ακόμη και με την καλύτερη κατανομή των προσφύγων στην Ευρώπη, Μακρόν και Μέρκελ συμφωνούν, αυτό δεν συμβαίνει όμως ανάμεσα στη Μέρκελ και την Ολλανδία, η οποία απορρίπτει την κατανομή των ποσοστώσεων στην Ευρώπη.

Ο Γάλλος πρόεδρος επίσης πιέζει για μια Ευρώπη της αλληλεγγύης . Γίνεται σαφές ότι η Ευρώπη βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής της Γαλλίας. Ο Jean-Dominique Giuliani, πρόεδρος του Ιδρύματος Robert Schuman, πιστεύει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική έχει παραμεληθεί στο παρελθόν, «ο Μακρόν ανταποκρίνεται σε μια ανάγκη στην Ευρώπη.» Ο στόχος της ευρωπαϊκής πολιτικής του είναι να είναι σε θέση η ΕΕ να ανταγωνιστεί με άλλες παγκόσμιες δυνάμεις. Ο Τζουλιανί πιστεύει ότι το Παρίσι, το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες θα συμφωνήσουν επειδή θέλουν βασικά το ίδιο πράγμα: τον δημοκρατικό έλεγχο στην ΕΕ.

Ο Mακρόν έχει πολύ συγκεκριμένες ιδέες για το πώς πρέπει να λειτουργήσει η ΕΕ με περισσότερη δημοκρατία. Οι πολίτες από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να ερωτούνται για το πώς φαντάζονται την Ευρώπη. Και αυτή η έρευνα θα πρέπει να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν το επόμενο έτος, εάν οι κυβερνήσεις δεν θέλουν να συμμετάσχουν, μπορεί επίσης να αναλάβουν πρωτοβουλίες οι πολίτες.Μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να φτάσει στο σημείο. Ο Μακρον τάσσεται επίσης υπέρ μιας μεγαλυτερης συνεργασίας στην Ευρώπη σε όλους τους τομείς, όπως η εκπαιδευτική πολιτική.

Πάνω απ ‘όλα, θέλει ομως μια ισχυρή Ευρώπη έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας. Θεωρεί απαραίτητο για την Ευρώπη να επιδείξει ακόμη μεγαλύτερη ενότητα στις διεθνείς συγκρούσεις και να συντονίσει καλύτερα τις χώρες μέλη. Η Ευρώπη πρέπει να γίνει ένα είδος παγκόσμιας δύναμης. Ο Μακρον επιθυμεί περισσότερη Ευρώπη, περισσότερη αίσθηση της Ευρώπης και όχι μόνο αναδιανομή του χρέους. Και για αυτό το σχέδιο χρειάζεται τη Μέρκελ ως ισχυρό συνεργάτη, ο ίδιος λέει ότι: «Δεν θέλω να είμαι ηγέτης της Ευρώπης, αλλά ηγέτης».