Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία: Ηχηρό μήνυμα από τη λαοθάλασσα στο Σύνταγμα

Περίπου 1,5 εκατομμύριο συμμετέχοντες, σύμφωνα με τους διοργανωτές, από κάθε γωνιά της Ελλάδας και κάθε ηλικίας, έδωσαν το παρών στο κέντρο της Αθήνας με ελληνικές σημαίες, σε ένα ογκωδέστατο συλλαλητήριο, ενάντια στη συμφωνία για τη χρήση του όρου «Μακεδονία», στην ονομασία των Σκοπίων.

Η πλατεία Συντάγματος είχε γεμίσει από τις 12 το μεσημέρι, από πολίτες από την Μακεδονία, την Κρήτη, την Πελοπόννησο και τα νησιά του Ιονίου, κατέκλυσαν το Σύνταγμα, κρατώντας πανό και σημαίες για να διατρανώσουν ότι η Μακεδονία είναι ελληνική. Ήταν μια μεγάλη συγκέντρωση που αναμένεται να μεταβάλλει το τοπίο στην δημόσια συζήτηση, αλλά και στο διάλογο που λαμβάνει χώρα στην διαπραγμάτευση, καθώς έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση, το οποίο δεν μπορεί να μην λάβει υπόψιν της.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση επιχειρούν να τα αποκωδικοποιήσουν προκειμένου να βγάλουν τα πολύτιμα συμπεράσματα για τη συνέχεια: Αν το «όχι» που διατράνωσαν οι διαδηλωτές, η οργή και το πάθος τους αφορούσαν μόνο το ονοματολογικό ή αποτυπώνει ευρύτερες και βαθύτερες οσμώσεις στην πολιτική συνείδηση της κοινωνίας που εκφράστηκαν μέσω του συλλαλητηρίου.

Συγκλόνισε το Σύνταγμα ο Μίκης Θεοδωράκης
Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο πρώτος ομιλητής στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, απευθύνθηκε από το βήμα στον «κυρίαρχο ελληνικό λαό», όπως πολλές φορές επανέλαβε, καταφερόμενος τόσο εναντίον του αλυτρωτισμού της ΠΓΔΜ όσο και εναντίον «των μειοψηφιών που κυβερνούν».

«Αδέλφια μου, φασίστες, τρομοκράτες, ναζιστές, αναρχικοί, τραμπούκοι. Θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώτες που μας κυβερνούν και τα βαποράκια τους, οι αριστεριστές που χθες έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε σένα κυρίαρχε λαέ… Για να μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά και ασυμβίβαστα. Όμως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή. Όπως εσύ με δίδαξες σε όλη μου τη ζωή, κυρίαρχε…Αφιερώνω την ομιλία μου στον Έλληνα που μας έβγαλε από τον οθωμανικό ζυγό και πέθανε σαν σήμερα το 1843, στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

ΠΗΓΗ: parapolitika