Σημαντικές διακρίσεις της Νομικής Σχολής Αθηνών στον 11ο Διεθνή Διαγωνισμό Εικονικής Δίκης Ρωμαϊκού Δικαίου

Νέες διακρίσεις πέτυχε η Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς απέσπασε το 3ο ομαδικό βραβείο και το 3ο βραβείο καλύτερου ρήτορα στον 11ο Διεθνή Διαγωνισμό Εικονικής Δίκης Ρωμαϊκού Δικαίου (International Roman Law Moot Court), που διεξήχθη στο Eupen του Βελγίου.

Ειδικότερα, η ομάδα της Νομικής κατέλαβε το 3ο ομαδικό βραβείο, επικρατώντας επί του Καίμπριτζ, ενώ η φοιτήτρια Μαρίνα-Μαρία-Μαργαρίτα Σιμοπούλου απέσπασε το 3ο βραβείο καλύτερου ρήτορα (Best Oralist Award) μεταξύ των 40 φοιτητών που μετείχαν στο διαγωνισμό. Την 1η θέση στο διαγωνισμό κατέλαβε η Οξφόρδη, επικρατώντας επί της Λιέγης στον τελικό του διαγωνισμού, ο οποίος διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης, υπό την προεδρία του Γενικού Εισαγγελέα του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Καθηγητή Melhior Wathelet.

Οι διακρίσεις αυτές, προστιθέμενες σε αυτές των προηγούμενων ετών, κατατάσσουν τη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών στην 1η θέση από πλευράς συνολικού αριθμού διακρίσεων καθ’ όλα τα έτη διεξαγωγής του διαγωνισμού.

Ο Διεθνής Διαγωνισμός Εικονικής Δίκης Ρωμαϊκού Δικαίου, στον οποίο μετέχουν νομικές σχολές με μακρά παράδοση στη διδασκαλία του Ρωμαϊκού Δικαίου ως μέρος της κοινής ευρωπαϊκής νομικής παιδείας και ως εισαγωγή στις βάσεις του συγχρόνου αστικού δικαίου, είναι μοναδικός στο είδος του στον κόσμο. Επιτρέπει σε φοιτητές προερχόμενους από διαφορετικά νομικά συστήματα, να κατανοήσουν σε βάθος το κοινό νομικό υπόβαθρο του συγχρόνου αστικού δικαίου και, με βάση της πηγές της Ιουστινιάνειας Κωδικοποίησης, να αναλύσουν πάντα, επίκαιρα νομικά ζητήματα αστικού και δικονομικού δικαίου, τα οποία συνεχίζουν να απασχολούν τους σύγχρονους νομικούς.

Η υπόθεση του συγκεκριμένου διαγωνισμού αφορούσε δύο διεκδικητικές αγωγές και μία αγωγή αποζημίωσης λόγω αδικοπραξίας. Οι φοιτητές, ως δικηγόροι του ενάγοντος και των εναγομένων, κλήθηκαν να αναλύσουν στις αγορεύσεις τους τις προϋποθέσεις άσκησης των εν λόγω αγωγών, προέβαλαν ένσταση έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, υποστήριξαν ή αντέτειναν στη δυνατότητα σώρευσης αγωγών, θεμελίωσαν την παράγωγη, μέσω καρποκτησίας, και την πρωτότυπη, μέσω καταλήψεως αδεσπότου, κτήση κυριότητας επί ζώων, ανέλυσαν το νομικό καθεστώς των τιθασευμένων και των αγρίων ζώων και την «συνήθεια της επιστροφής», στοιχειοθέτησαν ή αντέκρουσαν το δόλο όποιου αποσπά πράγματα υπό συνθήκες διακινδύνευσης, υποστήριξαν το δικαίωμα εύλογης ικανοποίησης διασώστη πραγμάτων από πυρκαγιά.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ