2019: Οι εξτρεμιστές κυριεύουν την Ευρώπη

Ο εκφασισμός της Ευρώπης βρίσκεται σε εξέλιξη. Μέσα από την ανάλυση της ανόδου που έχουν καταγράψει τα τελευταία χρόνια ακραία κόμματα και ομάδες σε όλη σχεδόν την Ευρώπη παρατηρούμε πρώτη φορά μετά τον πόλεμο την ανάδυση ενός πανευρωπαϊκού ακροδεξιού και αντιμεταναστευτικού κινήματος. Αυτό είναι ουσιαστικά το κυριότερο συμπέρασμα της μεγάλης ποιοτικής έρευνας της αμερικανικής μη κυβερνητικής οργάνωσης Counter Extremism Project, στην οποία δραστηριοποιούνται πρώην πολιτικοί και διπλωμάτες, όπως ο πρώην γερουσιαστής Τζόζεφ Λίμπερμαν και ο πρόεδρος του Trinity College της Οξφόρδης σερ Αϊβορ Ρότζερς.

Οι συντάκτες της έρευνας επικεντρώνουν στη μεγέθυνση της επιρροής κομμάτων όπως η AfD στη Γερμανία, που εξέλεξε 92 βουλευτές το 2017 και της Λέγκας του Βορρά στην Ιταλία που αναδείχθηκε τρίτο κόμμα τον Μάρτιο του 2018. Αναφέρονται όμως ταυτόχρονα στη Χρυσή Αυγή, αλλά και στη βρετανική Combat 18, η οποία ιδρύθηκε το 1992 από τον Πολ «Τσάρλι» Σάρτζεντ και έχει παρουσία σε 18 χώρες, με ιδιαίτερα έντονη δράση στην Ελλάδα. Στην έρευνα υπογραμμίζεται ότι τον Μάρτιο του 2018 οι ελληνικές αρχές συνέλαβαν 11 άτομα που εμπλέκονται σε 30 επιθέσεις σε μετανάστες, αναρχικούς, αλλά και κτίρια και τοπόσημα με εβραϊκή ταυτότητα.

Αλλα κόμματα και κινήματα που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας είναι η English Defence League, το νεοναζιστικό Nordic Resistance Movement και το γαλλικό Generation Identity.

Πέραν από την ιταλική Λέγκα του Βορρά και τη γερμανική AfD, παρατηρούμε εστίαση της έρευνας σε κόμματα και κινήματα που κινούνται στη γκρίζα ζώνη ανάμεσα στα ειρηνικά μέσα και στην άσκηση βίας. Κοινό χαρακτηριστικό όλων, ο αντιμεταναστευτικός λόγος, ο ρατσισμός και η εμμονή στον «εθνοπατριωτισμό», δηλαδή στην ιδέα ότι το κράτος πρέπει να συγκροτείται από μία μόνο εθνότητα λευκών.

Εκείνο που προξενεί πρόσθετη ανησυχία, όταν διαβάζουμε την έρευνα, είναι η συνειδητοποίηση ότι ο ρατσιστικός λόγος δεν περιορίζεται μόνο στα συγκεκριμένα πολιτικά μορφώματα, αλλά αποτελεί διακριτό χαρακτηριστικό πολλών άλλων κομμάτων, όπως του National Rally, του κόμματος της Μαρίν Λεπέν, που τον Νοέμβριο εμφανίστηκε στην πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων στη Γαλλία. Απλώς ο επίσημος λόγος κομμάτων όπως αυτού της Γαλλίδας πολιτικού διαμορφώνεται με αυστηρότερη τήρηση των προσχημάτων (π.χ. η κυρία Λεπέν δεν παραλείπει να τονίζει ότι σέβεται τους νόμιμους μετανάστες και τα δικαιώματά τους).

Η Ακροδεξιά παράγει αποτέλεσμα σε όλη την Ευρώπη και συνδέεται ευθέως με το μεταναστευτικό, που λειτούργησε ως καταλύτης για την ενδυνάμωσή της. Για παράδειγμα, η απόφαση της Άγκελα Μέρκελ να εγκαταλείψει την ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών, ένα χρόνο ύστερα από μια εκλογική αναμέτρηση που ανέμενε ότι θα κέρδιζε με άνεση, οφείλεται στις παρενέργειες από την ορμητική είσοδο των ακροδεξιών στην Bundestag. H γερμανική Κεντροδεξιά άρχισε να υποχωρεί σημαντικά σε όλα τα κρατίδια μπροστά στην AfD, με αποτέλεσμα η καγκελάριος να χάσει την εμπιστοσύνη κρίσιμων συμμάχων. Επομένως, ο ακροδεξιός λόγος δεν εμφανίζεται μόνο με όχημα τα ακραία κόμματα της ενδιαφέρουσας αυτής έρευνας, αλλά επεξεργασμένος και με «χαμηλά λιπαρά» εισβάλλει πλέον ως ξενιστής στον κατεστημένο πολιτικό λόγο της Ευρώπης προκειμένου τα παραδοσιακά κόμματα να μην εγκαταλειφθούν οριστικά από την πλειονότητα των ψηφοφόρων τους.

Όλα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για έναν νέο πολιτικό λόγο, ο οποίος θα πάρει την έννοια του πατριωτισμού από τα χέρια των ακραίων για να του δώσει τα φιλελεύθερα και δημοκρατικά χαρακτηριστικά που επιβάλλει η σύγχρονη εποχή, αλλά και οι ανθρωπιστικές αξίες.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ